Ostropest plamisty (sylimaryna, sylibina): co mówią badania naukowe
Ostropest plamisty (sylimarynę) badano głównie u chorych na stłuszczeniową chorobę wątroby, marskość, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C i cukrzycę typu 2. W metaanalizach stwierdzano obniżenie enzymów wątrobowych i glukozy na czczo przy niskiej lub bardzo niskiej pewności dowodów, a w badaniach wyższej jakości nie stwierdzono różnic w śmiertelności w chorobach wątroby.
Opis wyników badań, nie porada medyczna. Na tej stronie nie ma produktów, cen ani linków do sklepów. Opracowanie redakcji na podstawie abstraktów badań; recenzja eksperta niezależnego od sprzedaży jest w przygotowaniu. Stan na 25.10.2026.
Porównanie suplementów ze składnikiem: Ostropest plamisty (sylimaryna, sylibina) w porównywarce.
Podsumowanie wyników
Wynik dotyczy parametru mierzonego w badaniach. Siła dowodów: wysoka umiarkowana niska bardzo niska
Podstawowe informacje
Ostropest plamisty (Silybum marianum) to roślina z rodziny astrowatych (Asteraceae). Sylimaryna to wyciąg z jego owoców (nasion): mieszanina flawonolignanów, wśród których główna jest sylibina (silibinina), oraz flawonoidów. Ochronę wątroby przed substancjami toksycznymi opisano w modelach zwierzęcych.
Flawonolignany sylimaryny słabo przenikają do krwi: są szybko sprzęgane w jelicie i wątrobie oraz wydalane z żółcią, a nerkami usuwane jest tylko ok. 1–5% dawki. Dlatego powstały postacie o większej biodostępności, np. kompleks sylibiny z fosfatydylocholiną (fitosom), także z dodatkiem witaminy E.
Wyniki badań
Profil lipidowy
W metaanalizie 33 badań kontrolowanych (1943 osoby) sylimaryna wiązała się z niższym cholesterolem całkowitym (−13,97 mg/dl), LDL (−17,13 mg/dl) i triglicerydami (−26,22 mg/dl), bez różnicy w HDL. W metaanalizie 10 badań klinicznych niższy cholesterol całkowity (−25,45 mg/dl) i LDL (−28,25 mg/dl) stwierdzono tylko wtedy, gdy sylimarynę podawano razem z innymi metodami leczenia, a nie samą; HDL był wyższy (+4,82 mg/dl), a triglicerydy niższe (−22,55 mg/dl).[15, 16]
2 metaanalizy (33 badania, n = 1943; 10 badań klinicznych)
Biodostępność: stężenie sylibiny we krwi po kompleksie z fosfatydylocholiną (fitosom)
U 9 zdrowych ochotników stężenia sylibiny w osoczu po kompleksie sylibiny z fosfatydylocholiną były wyższe niż po sylimarynie (dawki odpowiadające 360 mg sylibiny), a okres półtrwania był krótki (zwykle poniżej 4 godzin). W badaniu krzyżowym u 23 zdrowych osób 45 mg kompleksu sylibiny z fosfatydylocholiną (miękkie kapsułki z olejem) dało wyższe stężenia sylibiny niż 70 mg sylimaryny w tabletkach. Według przeglądu systematycznego farmakokinetyki niesprzężone flawonolignany po zwykłych dawkach osiągają w osoczu niskie stężenia. W przeglądzie Cochrane z 2025 r. po kompleksach sylimaryny nie stwierdzono jednak niższych enzymów wątrobowych niż po placebo (bardzo niska pewność dowodów).[1, 17–19]
2 badania farmakokinetyczne (n = 9 i n = 23) + 1 przegląd systematyczny farmakokinetyki + 1 przegląd Cochrane
Kontekst medyczny: przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C
W RCT u 154 osób z WZW C po nieskutecznym leczeniu interferonem sylimaryna (420 lub 700 mg 3 razy dziennie przez 24 tygodnie) nie różniła się od placebo w odsetku osób z normalizacją lub istotnym spadkiem ALT (4,0% i 3,8% vs 3,8%), w stężeniu RNA wirusa ani jakości życia. W metaanalizie 5 RCT doustna sylimaryna nie zmieniła ALT ani RNA HCV w porównaniu z placebo.[10, 11]
1 wieloośrodkowe RCT (n = 154) + 1 metaanaliza (5 RCT, n = 389)
Kontekst medyczny: obraz wątroby w biopsji w stłuszczeniowym zapaleniu wątroby (NASH)
W RCT u 99 osób z NASH sylimaryna (700 mg 3 razy dziennie przez 48 tygodni) nie zwiększyła odsetka osób z poprawą wskaźnika aktywności NAS o co najmniej 30% (32,7% vs 26,0%), ale zmniejszenie zwłóknienia w biopsji było częstsze (22,4% vs 6,0%). W RCT w USA (78 osób, 420 lub 700 mg 3 razy dziennie przez 48 tygodni) poprawę NAS o co najmniej 2 punkty osiągnęło 19% i 15% osób wobec 12% w grupie placebo (p = 0,79). W RCT kompleksu sylibiny z fosfatydylocholiną i witaminą E (179 osób z NAFLD, 12 miesięcy) poprawę enzymów, HOMA i obrazu histologicznego odnotowano tylko w grupie suplementu.[4–6]
3 RCT (n = 99, n = 78 i n = 179)
Kontekst medyczny: marskość, alkoholowa choroba wątroby i wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C
W przeglądzie Cochrane (18 RCT, 1088 osób, przeważnie niska jakość metodologiczna) ostropest nie wpłynął istotnie na śmiertelność ogólną (RR 0,78; 95% CI 0,53–1,15), powikłania ani obraz histologiczny; śmiertelność z przyczyn wątrobowych była niższa w analizie wszystkich badań (RR 0,50), ale nie w badaniach wysokiej jakości (RR 0,57; 95% CI 0,28–1,19). W RCT u 170 osób z marskością (140 mg 3 razy dziennie, średnia obserwacja 41 miesięcy) 4-letnie przeżycie wyniosło 58% vs 39% w grupie placebo, natomiast w RCT u 200 osób z alkoholową marskością (450 mg/d) przeżycie i przebieg choroby były podobne.[7–9]
1 przegląd Cochrane (18 RCT, n = 1088) + 2 RCT (n = 170 i n = 200)
Kontekst medyczny: glikemia w cukrzycy typu 2
W metaanalizie 5 RCT (270 chorych na cukrzycę typu 2) sylimaryna wiązała się z niższą glukozą na czczo (−26,86 mg/dl) i HbA1c (różnica −1,07), przy niskiej jakości dowodów i dużej niejednorodności. W metaanalizie z 2025 r. (6 RCT, 673 osoby) HOMA-IR był niższy (WMD −2,29; 95% CI −4,55 do −0,03; w podgrupie NAFLD bez różnicy), a insulina na czczo się nie różniła. W RCT u 40 chorych (140 mg 3 razy dziennie przez 45 dni) glukoza na czczo była niższa o 11,01% niż w grupie placebo.[12–14]
2 metaanalizy (5 RCT, n = 270; 6 RCT, n = 673) + 1 RCT (n = 40)
Kontekst medyczny: uszkodzenie wątroby przez leki przeciwgruźlicze
W metaanalizie 5 RCT (1198 chorych) polekowe uszkodzenie wątroby w 4. tygodniu występowało rzadziej w grupie sylimaryny (RR 0,33; 95% CI 0,15–0,75), przy podobnej częstości działań niepożądanych. W metaanalizie sieciowej różnica wobec kontroli nie była istotna (OR 0,68; 95% CrI 0,084–4,6). W chińskim RCT (370 chorych w analizie, kontrola: witamina C) ryzyko uszkodzenia wątroby nie było mniejsze, a przy ściślejszej definicji było wyższe w grupie ostropestu (skorygowane RR 1,76; 95% CI 1,14–2,56).[20–22]
1 metaanaliza (5 RCT, n = 1198) + 1 metaanaliza sieciowa (7 badań różnych środków ochronnych) + 1 RCT (n = 370 w analizie)
Kontekst medyczny: enzymy wątrobowe w stłuszczeniowej chorobie wątroby (NAFLD/MASLD)
W przeglądzie Cochrane z 2025 r. (17 RCT, 2069 osób) sama sylimaryna wiązała się z niższym ALT niż placebo lub brak interwencji (MD −7,21 U/l; 6 badań, 409 osób; bardzo niska pewność dowodów), a dla kompleksów sylimaryny różnic nie stwierdzono. W metaanalizie 26 RCT (2375 osób) ALT i AST były niższe, a poprawa stłuszczenia w biopsji częstsza (OR 3,25). W metaanalizie 55 badań (3545 osób) ALT i AST obniżyły się w NAFLD i wirusowym zapaleniu wątroby, ale nie w polekowym ani alkoholowym uszkodzeniu wątroby.[1–3]
3 metaanalizy (przegląd Cochrane: 17 RCT, n = 2069; 26 RCT, n = 2375; 55 badań w różnych chorobach wątroby, n = 3545)
Dawki i bezpieczeństwo
Dawki stosowane w badaniach
W badaniach cukrzycy typu 2 i marskości stosowano 140–150 mg sylimaryny 3 razy dziennie (420–450 mg/d), od 45 dni (cukrzyca) do 2 lat i dłużej (marskość). Testowano też dawki wyższe od zwyczajowych: 420 lub 700 mg 3 razy dziennie przez 24–48 tygodni. Kompleks sylibiny z fosfatydylocholiną i witaminą E podawano 2 razy dziennie przez 12 miesięcy. W metaanalizie 55 badań dawka i czas stosowania nie wiązały się z efektem w metaregresji, a w podgrupach większe obniżenie enzymów odnotowano przy dawkach poniżej 400 mg i stosowaniu do 2 miesięcy.[3–6, 8–10, 14]
Bezpieczeństwo
W przeglądzie Cochrane z 2007 r. ryzyko działań niepożądanych nie różniło się od placebo (RR 0,83; 95% CI 0,46–1,50), podobnie jak ryzyko poważnych działań niepożądanych w przeglądzie z 2025 r. (Peto OR 1,55; 95% CI 0,26–9,28; niska pewność dowodów). Dawki 420 i 700 mg 3 razy dziennie przez 24–48 tygodni były w RCT dobrze tolerowane. Opisywano nudności i biegunkę, a po kompleksie z witaminą E także przemijające zaburzenia smaku i świąd. Według przeglądów sylimaryna nie ma dużego wpływu na cytochromy P450, a w większości badań u ludzi nie stwierdzono interakcji z lekami; autorzy przeglądu z 2019 r. wskazują jednak na potrzebę ostrożności przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym i zaznaczają, że dane o ciąży pochodzą z jednego badania klinicznego. Opisano przypadek wzrostu INR (z 2,64 do 4,12) u osoby przyjmującej warfarynę po włączeniu suplementu z 200 mg ostropestu.[1, 4–7, 10, 19, 23, 24]
Ograniczenia dowodów
W przeglądzie Cochrane dotyczącym MASLD badania obejmowały 36–494 osoby (mediana 90), trwały 4–48 tygodni i w większości (12 z 17) pochodziły z Azji; pewność dowodów oceniono jako niską lub bardzo niską, a żadne badanie nie raportowało śmiertelności ani jakości życia. Stosowano różne wyciągi, dawki i postacie (sylimaryna, sylibina, kompleksy, preparaty łączone); w jednej metaanalizie lipidów obniżenie cholesterolu całkowitego i LDL dotyczyło tylko połączeń z innymi metodami leczenia, a w metaanalizie 55 badań nie stwierdzono obniżenia enzymów u osób z BMI ≥ 30. Cytowane prace nie obejmują badań klinicznych u zdrowych osób (poza farmakokinetyką). Według przeglądu z 2023 r. preparaty handlowe nie zawsze zawierają oczekiwaną ilość sylimaryny, a w części wykryto zanieczyszczenia.[1, 3, 16, 25]
Źródła
- przegląd systematyczny z metaanalizą Silymarin for adults with metabolic dysfunction-associated steatotic liver disease. The Cochrane database of systematic reviews, 2025. PubMed 40552569 · DOI
- metaanaliza Administration of silymarin in NAFLD/NASH: A systematic review and meta-analysis. Annals of hepatology, 2024. PubMed 38579127 · DOI
- metaanaliza Are alterations needed in Silybum marianum (Silymarin) administration practices? A novel outlook and meta-analysis on randomized trials targeting liver injury. BMC complementary medicine and therapies, 2025. PubMed 40221681 · DOI
- RCT A Randomized Trial of Silymarin for the Treatment of Nonalcoholic Steatohepatitis. Clinical gastroenterology and hepatology : the official clinical practice journal of the American Gastroenterological Association, 2017. PubMed 28419855 · DOI
- RCT Silymarin in non-cirrhotics with non-alcoholic steatohepatitis: A randomized, double-blind, placebo controlled trial. PloS one, 2019. PubMed 31536511 · DOI
- RCT Silybin combined with phosphatidylcholine and vitamin E in patients with nonalcoholic fatty liver disease: a randomized controlled trial. Free radical biology & medicine, 2012. PubMed 22343419 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą Milk thistle for alcoholic and/or hepatitis B or C virus liver diseases. The Cochrane database of systematic reviews, 2007. PubMed 17943794 · DOI
- RCT Randomized controlled trial of silymarin treatment in patients with cirrhosis of the liver. Journal of hepatology, 1989. PubMed 2671116 · DOI
- RCT Effects of silymarin in alcoholic patients with cirrhosis of the liver: results of a controlled, double-blind, randomized and multicenter trial. Journal of hepatology, 1998. PubMed 9566830 · DOI
- RCT Effect of silymarin (milk thistle) on liver disease in patients with chronic hepatitis C unsuccessfully treated with interferon therapy: a randomized controlled trial. JAMA, 2012. PubMed 22797645 · DOI
- metaanaliza Effects and tolerance of silymarin (milk thistle) in chronic hepatitis C virus infection patients: a meta-analysis of randomized controlled trials. BioMed research international, 2014. PubMed 25247194 · DOI
- metaanaliza Silymarin in Type 2 Diabetes Mellitus: A Systematic Review and Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Journal of diabetes research, 2016. PubMed 27340676 · DOI
- metaanaliza Effects of silymarin on insulin resistance and sensitivity: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Diabetes research and clinical practice, 2025. PubMed 39855603 · DOI
- RCT Lower glycemic indices and lipid profile among type 2 diabetes mellitus patients who received novel dose of Silybum marianum (L.) Gaertn. (silymarin) extract supplement: A Triple-blinded randomized controlled clinical trial. Phytomedicine : international journal of phytotherapy and phytopharmacology, 2018. PubMed 29895491 · DOI
- metaanaliza Impacts of Supplementation with Silymarin on Cardiovascular Risk Factors: A Systematic Review and Dose-Response Meta-Analysis. Antioxidants (Basel, Switzerland), 2024. PubMed 38671838 · DOI
- metaanaliza Effects of silymarin supplementation on blood lipids: A systematic review and meta-analysis of clinical trials. Phytotherapy research : PTR, 2019. PubMed 30834633 · DOI
- badanie farmakokinetyczne Pharmacokinetic studies on IdB 1016, a silybin- phosphatidylcholine complex, in healthy human subjects. European journal of drug metabolism and pharmacokinetics, 1990. PubMed 2088770 · DOI
- badanie farmakokinetyczne (krzyżowe) Superior silybin bioavailability of silybin-phosphatidylcholine complex in oily-medium soft-gel capsules versus conventional silymarin tablets in healthy volunteers. BMC pharmacology & toxicology, 2019. PubMed 30635055 · DOI
- przegląd systematyczny Systematic review of pharmacokinetics and potential pharmacokinetic interactions of flavonolignans from silymarin. Medicinal research reviews, 2021. PubMed 33587317 · DOI
- metaanaliza Prophylactic Therapy of Silymarin (Milk Thistle) on Antituberculosis Drug-Induced Liver Injury: A Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Canadian journal of gastroenterology & hepatology, 2019. PubMed 30733935 · DOI
- metaanaliza sieciowa Appropriate chemopreventive strategy for anti-tubercular therapy related liver injury is unsettled: Results from a systematic review and network meta-analysis. Expert review of clinical pharmacology, 2020. PubMed 33043729 · DOI
- RCT Preventive use of a hepatoprotectant against anti-tuberculosis drug-induced liver injury: A randomized controlled trial. Journal of gastroenterology and hepatology, 2016. PubMed 26243373 · DOI
- przegląd Safety and toxicity of silymarin, the major constituent of milk thistle extract: An updated review. Phytotherapy research : PTR, 2019. PubMed 31069872 · DOI
- opis przypadku CYP2C9-mediated warfarin and milk thistle interaction. Journal of clinical pharmacy and therapeutics, 2020. PubMed 31633199 · DOI
- przegląd Detecting and Profiling of Milk Thistle Metabolites in Food Supplements: A Safety-Oriented Approach by Advanced Analytics. Metabolites, 2023. PubMed 36984880 · DOI
Rekordy z PubMed (NCBI), stan na 25.10.2026. Każde źródło sprawdzone automatycznie: istnieje, tytuł, rok i DOI zgadzają się z rekordem. Redakcja CzysteSuplementy.pl.