Witamina B1 (tiamina, benfotiamina): co mówią badania naukowe
Witaminę B1 badano głównie u chorych: w niewydolności serca, w neuropatii cukrzycowej i chorobie Alzheimera (zwykle jako benfotiaminę), w przewlekłym zmęczeniu i w stanach krytycznych. W metaanalizach RCT nie stwierdzono poprawy czynności serca ani glikemii w cukrzycy typu 2, a wyniki dotyczące neuropatii, funkcji poznawczych i zmęczenia pochodzą z małych badań i są niespójne.
Opis wyników badań, nie porada medyczna. Na tej stronie nie ma produktów, cen ani linków do sklepów. Opracowanie redakcji na podstawie abstraktów badań; recenzja eksperta niezależnego od sprzedaży jest w przygotowaniu. Stan na 25.10.2026.
Porównanie suplementów ze składnikiem: Witamina B1 (tiamina, benfotiamina) w porównywarce.
Podsumowanie wyników
Wynik dotyczy parametru mierzonego w badaniach. Siła dowodów: wysoka umiarkowana niska bardzo niska
Podstawowe informacje
Tiamina (witamina B1) to rozpuszczalna w wodzie witamina z grupy B. Jej aktywna forma, difosforan tiaminy, jest koenzymem w przemianach węglowodanów i wytwarzaniu energii, a ciężki niedobór objawia się m.in. chorobą beri-beri oraz encefalopatią Wernickego i zespołem Korsakowa. Referencyjna wartość spożycia (RWS) według rozporządzenia UE 1169/2011 wynosi 1,1 mg na dobę.
W suplementach tiamina występuje m.in. jako chlorowodorek lub monoazotan tiaminy. Benfotiamina to rozpuszczalny w tłuszczach prekursor tiaminy, przekształcany w organizmie w tiaminę i jej estry fosforanowe. Badania benfotiaminy dotyczą głównie neuropatii cukrzycowej i choroby Alzheimera, a tiaminy niewydolności serca, zmęczenia i stanów niedoboru; przy każdym wyniku zaznaczamy formę.
Wyniki badań
Zmęczenie i samopoczucie
U 16 sportowców 100 mg/d przez 3 dni wiązało się z mniejszą liczbą subiektywnych dolegliwości po wysiłku. U 120 młodych kobiet z prawidłowym stanem tiaminy poprawa tego stanu po 50 mg/d przez 2 miesiące wiązała się z deklarowaną większą energią i jasnością umysłu oraz krótszym czasem reakcji, bez zmian pamięci.[17, 18]
1 małe RCT (n = 16) + 1 badanie kontrolowane placebo (n = 120)
Kontekst medyczny: niewydolność serca i leki moczopędne
Niedobór tiaminy występował u chorych z niewydolnością serca częściej niż w grupach kontrolnych (OR 2,53; 95% CI 1,65–3,87), a wśród możliwych przyczyn wymieniano diuretyki. W RCT u 30 chorych przyjmujących co najmniej 80 mg furosemidu na dobę tiamina dożylna (200 mg/d przez tydzień) zwiększyła frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF) z 0,28 do 0,32. W metaanalizach RCT nie potwierdzono jednak zmian LVEF (7 RCT, 274 chorych: WMD 1,65%; 95% CI −1,10 do 4,41), NT-proBNP, testu 6-minutowego marszu, klasy NYHA, jakości życia, śmiertelności ani hospitalizacji, także w ostrej niewydolności serca; istotna była jedynie różnica częstości rytmu serca. Stan tiaminy poprawiał się w jednej metaanalizie, a w drugiej nie.[1–5]
3 metaanalizy RCT (6–8 badań, 274–384 chorych) + 1 przegląd systematyczny z metaanalizą częstości niedoboru + 1 RCT (n = 30)
Kontekst medyczny: neuropatia cukrzycowa (głównie benfotiamina)
W RCT BENDIP (133 chorych w analizie ITT) benfotiamina 300 lub 600 mg/d przez 6 tygodni zmniejszała punktację objawów neuropatii (NSS) w analizie zgodnej z protokołem (p = 0,033), ale nie w analizie ITT (p = 0,055), a całkowita punktacja objawów się nie różniła. W dłuższych RCT nie stwierdzono różnic: w BOND (57 osób z cukrzycą typu 2, 600 mg/d przez 12 miesięcy) w długości włókien nerwowych rogówki ani w licznych wtórnych pomiarach, a u 67 osób z cukrzycą typu 1 (300 mg/d przez 24 miesiące) w funkcji nerwów obwodowych. W metaanalizie badań neuropatii obwodowej różnego pochodzenia witamina B1 (abstrakt nie podaje formy) wiązała się z częstszą poprawą objawów (OR 5,34; 95% CI 1,87–15,19; 3 badania; I² 64,6%).[6–9]
3 RCT benfotiaminy (n = 57–165) + 1 metaanaliza (3 badania witaminy B1 w neuropatii obwodowej)
Kontekst medyczny: glikemia i nerki w cukrzycy typu 2
W metaanalizie 6 badań (364 osoby) tiamina lub benfotiamina w dawkach 100–900 mg/d przez maksymalnie 3 miesiące nie zmieniła HbA1c (MD −0,02%; 95% CI −0,35 do 0,31), glukozy na czczo ani glukozy poposiłkowej; odnotowano niewielki wzrost cholesterolu HDL. W RCT u 82 chorych z nefropatią mimo leczenia inhibitorami ACE lub sartanami benfotiamina (900 mg/d przez 12 tygodni) poprawiła stan tiaminy, ale nie zmniejszyła wydalania albumin z moczem ani markera uszkodzenia kanalików nerkowych KIM-1.[10, 11]
1 metaanaliza (6 badań, 364 osoby) + 1 RCT (n = 82)
Kontekst medyczny: łagodne zaburzenia poznawcze i choroba Alzheimera
W RCT fazy IIa 70 osób przez 12 miesięcy przyjmowało benfotiaminę (34) lub placebo (36); abstrakt nie podaje dawki. Wzrost punktacji ADAS-Cog (główny wynik) był o 43% mniejszy w grupie benfotiaminy, ale różnica nie była istotna (p = 0,125); pogorszenie w skali CDR było o 77% mniejsze (p = 0,034). W przeglądzie Cochrane trzech starszych badań tiaminy (łącznie mniej niż 50 osób) nie dało się połączyć wyników, a autorzy uznali, że nie można wyciągnąć wniosków; w jednym badaniu nie stwierdzono różnic w MMSE.[12, 13]
1 RCT benfotiaminy (n = 70) + 1 przegląd systematyczny Cochrane (3 małe RCT tiaminy, bez metaanalizy)
Kontekst medyczny: przewlekłe zmęczenie w chorobie zapalnej jelit i pierwotnym zapaleniu dróg żółciowych
W krzyżowym RCT u 40 chorych z nieaktywną chorobą zapalną jelit tiamina 600–1800 mg/d przez 4 tygodnie zmniejszyła zmęczenie średnio o 4,5 punktu wobec wzrostu o 0,75 punktu po placebo (p = 0,0003), ale w otwartym przedłużeniu 300 mg/d przez 12 tygodni nie dało korzyści. W takim samym RCT u 36 chorych z pierwotnym zapaleniem dróg żółciowych tiamina nie przewyższała placebo (p = 0,55).[14–16]
3 RCT (2 krzyżowe, n = 40 i 36, oraz otwarte przedłużenie)
Kontekst medyczny: sepsa i stany krytyczne (tiamina dożylna)
W metaanalizie 35 RCT (3494 chorych w stanie krytycznym) tiamina dożylna nie zmieniła istotnie śmiertelności (RR 0,89; 95% CI 0,75–1,06; niska pewność dowodów); przy niskiej pewności dowodów wiązała się z krótszym wstrząsem (o 11,43 godziny), niższym mleczanem i punktacją SOFA, a przy wysokiej pewności z dłuższym o 0,40 dnia pobytem na OIT. W metaanalizie 6 RCT u 438 chorych we wstrząsie septycznym (abstrakt nie podaje drogi podania) śmiertelność szpitalna była niższa (RR 0,80; 95% CI 0,65–0,99), a leczenie nerkozastępcze rzadsze (RR 0,48; 95% CI 0,31–0,74).[22, 23]
2 metaanalizy RCT (35 badań, 3494 chorych; 6 badań, 438 chorych)
Kontekst medyczny: niedobór tiaminy (alkohol, chirurgia bariatryczna)
W przeglądzie Cochrane dotyczącym zespołu Wernickego-Korsakowa u osób nadużywających alkoholu dane liczbowe dało tylko jedno RCT (n = 107, tiamina domięśniowo przez 2 dni): 200 mg/d dało lepszy wynik w jednym teście niż 5 mg/d, inne dawki się nie różniły, a autorzy uznali dowody za niewystarczające do ustalenia dawki, drogi podania i czasu leczenia. Niedobór witaminy B1 po operacjach bariatrycznych stwierdzono u 27% pacjentów (11 badań, 1494 osoby), a w innej metaanalizie (41 badań) u 7% przed operacją oraz u 19%, 9% i 6% po 3, 6 i 12 miesiącach.[19–21]
1 przegląd systematyczny Cochrane (2 RCT) + 2 metaanalizy częstości niedoboru (11 i 41 badań)
Dawki i bezpieczeństwo
Dawki stosowane w badaniach
W niewydolności serca podawano 200 mg tiaminy na dobę dożylnie przez tydzień, a potem doustnie przez 6 tygodni. Benfotiaminę w neuropatii i nefropatii stosowano w dawkach 300–900 mg/d (od 6 tygodni do 24 miesięcy), a w badaniach glikemii tiaminę lub benfotiaminę 100–900 mg/d do 3 miesięcy. W przewlekłym zmęczeniu chorzy przyjmowali 600–1800 mg tiaminy na dobę przez 4 tygodnie lub 300 mg/d w fazie podtrzymującej, a zdrowi 50–100 mg/d. Po benfotiaminie dostępność biologiczna tiaminy w osoczu wyniosła ok. 1147%, a difosforanu tiaminy w erytrocytach ok. 196% wartości uzyskanej po chlorowodorku tiaminy, więc dawek obu form nie można porównywać wprost.[5–8, 10, 11, 14–18, 25]
Bezpieczeństwo
W zestawieniu EFSA (wersja 11, sierpień 2025 r.) tiamina figuruje wśród składników bez ustalonego górnego tolerowanego poziomu spożycia (UL) dla dorosłych. W badaniach fazy I u zdrowych osób benfotiamina (jednorazowo 150–1200 mg, wielokrotnie 150–600 mg) powodowała działania niepożądane z podobną częstością i nasileniem jak placebo; najczęściej wiązano z nią wzrost aktywności ALT i leukocyty w moczu. W BOND częstość działań niepożądanych nie różniła się od placebo, a w BENDIP i w badaniu choroby Alzheimera benfotiaminę opisano jako dobrze tolerowaną lub bezpieczną. Po tiaminie 600–1800 mg/d przez 4 tygodnie odnotowano tylko łagodne działania niepożądane.[6, 7, 12, 14, 16, 24]
Ograniczenia dowodów
Pojedyncze cytowane badania obejmowały 16–165 uczestników, a metaanalizy niewydolności serca najwyżej 384 chorych. W neuropatii korzystny wynik benfotiaminy dotyczył tylko krótkiego badania i analizy zgodnej z protokołem; autorzy metaanalizy neuropatii zwracają uwagę, że badania zwykle nie oceniały wyjściowego stanu witamin. Badania zmęczenia dotyczą wybranych chorób lub małych grup zdrowych osób i dają sprzeczne wyniki. Dane o niedoborze pochodzą z badań częstości i leczenia szpitalnego, a wyniki tiaminy dożylnej w sepsie nie dotyczą suplementów doustnych. Dawki wielokrotnie przekraczały RWS, a wyników benfotiaminy nie można wprost przenosić na tiaminę.[1–3, 6, 9, 14, 16–23, 25]
Źródła
- metaanaliza Role of Thiamine Supplementation in the Treatment of Chronic Heart Failure: An Updated Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Clinical cardiology, 2024. PubMed 38940395 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą The effects of thiamine supplementation on patients with heart failure: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Complementary therapies in medicine, 2022. PubMed 35842069 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą Does thiamine supplementation affect heart failure? A systematic review and meta-analysis of randomized control trials. Heart & lung : the journal of critical care, 2023. PubMed 37126872 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą Determining the Role of Thiamine Deficiency in Systolic Heart Failure: A Meta-Analysis and Systematic Review. Journal of cardiac failure, 2015. PubMed 26497757 · DOI
- RCT Improved left ventricular function after thiamine supplementation in patients with congestive heart failure receiving long-term furosemide therapy. The American journal of medicine, 1995. PubMed 7733128 · DOI
- RCT Benfotiamine in diabetic polyneuropathy (BENDIP): results of a randomised, double blind, placebo-controlled clinical study. Experimental and clinical endocrinology & diabetes : official journal, German Society of Endocrinology [and] German Diabetes Association, 2008. PubMed 18473286 · DOI
- RCT Effects of benfotiamine treatment over 12 months on morphometric, neurophysiological and clinical measures in type 2 diabetes patients with symptomatic polyneuropathy: a randomized, placebo-controlled, double-blind clinical trial (BOND study). BMJ open diabetes research & care, 2026. PubMed 41571333 · DOI
- RCT The effects of long-term oral benfotiamine supplementation on peripheral nerve function and inflammatory markers in patients with type 1 diabetes: a 24-month, double-blind, randomized, placebo-controlled trial. Diabetes care, 2012. PubMed 22446172 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą Association between neuropathy and B-vitamins: A systematic review and meta-analysis. European journal of neurology, 2021. PubMed 33619867 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą Effect of thiamine supplementation on glycaemic outcomes in adults with type 2 diabetes: a systematic review and meta-analysis. BMJ open, 2022. PubMed 36008064 · DOI
- RCT A double-blind, randomized, placebo-controlled clinical trial on benfotiamine treatment in patients with diabetic nephropathy. Diabetes care, 2010. PubMed 20413516 · DOI
- RCT Benfotiamine and Cognitive Decline in Alzheimer's Disease: Results of a Randomized Placebo-Controlled Phase IIa Clinical Trial. Journal of Alzheimer's disease : JAD, 2020. PubMed 33074237 · DOI
- przegląd systematyczny Thiamine for Alzheimer's disease. The Cochrane database of systematic reviews, 2001. PubMed 11405995 · DOI
- RCT (krzyżowe) Randomised clinical trial: high-dose oral thiamine versus placebo for chronic fatigue in patients with quiescent inflammatory bowel disease. Alimentary pharmacology & therapeutics, 2021. PubMed 33210299 · DOI
- RCT (otwarte przedłużenie) Long-term maintenance treatment with 300 mg thiamine for fatigue in patients with inflammatory bowel disease: results from an open-label extension of the TARIF study. Scandinavian journal of gastroenterology, 2022. PubMed 34592862 · DOI
- RCT (krzyżowe) High-dose oral thiamine versus placebo for chronic fatigue in patients with primary biliary cholangitis: A crossover randomized clinical trial. PloS one, 2024. PubMed 38551983 · DOI
- RCT Effects of thiamine supplementation on exercise-induced fatigue. Metabolic brain disease, 1996. PubMed 8815395 · DOI
- badanie kontrolowane placebo Thiamine supplementation mood and cognitive functioning. Psychopharmacology, 1997. PubMed 9122365 · DOI
- przegląd systematyczny Thiamine for prevention and treatment of Wernicke-Korsakoff Syndrome in people who abuse alcohol. The Cochrane database of systematic reviews, 2013. PubMed 23818100 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą (częstość) B1 Vitamin Deficiency After Bariatric Surgery, Prevalence, and Symptoms: a Systematic Review and Meta-analysis. Obesity surgery, 2022. PubMed 35776243 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą (częstość) Pre- and Post-surgical Prevalence of Thiamine Deficiency in Patients Undergoing Bariatric Surgery: a Systematic Review and Meta-analysis. Obesity surgery, 2024. PubMed 38095772 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą Effect of intravenous thiamine administration on critically ill patients: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Clinical nutrition (Edinburgh, Scotland), 2024. PubMed 39307094 · DOI
- przegląd systematyczny z metaanalizą Thiamin supplementation on mitigating kidney injury and mortality in patients with septic shock: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Nutrition in clinical practice : official publication of the American Society for Parenteral and Enteral Nutrition, 2026. PubMed 41277404 · DOI
- RCT fazy I Safety, Tolerability and Pharmacokinetics of Single and Multiple Ascending Doses of Benfotiamine in Healthy Subjects. Drug design, development and therapy, 2021. PubMed 33727798 · DOI
- badanie farmakokinetyczne Pharmacokinetic study of benfotiamine and the bioavailability assessment compared to thiamine hydrochloride. Journal of clinical pharmacology, 2014. PubMed 24399744 · DOI
Rekordy z PubMed (NCBI), stan na 25.10.2026. Każde źródło sprawdzone automatycznie: istnieje, tytuł, rok i DOI zgadzają się z rekordem. Redakcja CzysteSuplementy.pl.